26 maart: Dag van de martelaren in Mali

Aart van der Heide. Vandaag is het 26 maart. Nationale feestdag in Mali. Jourrnée des Martyrs. De opstand tegen de toenmalige president Moussa Traoré in 1991 wordt herdacht. De vele doden ook. Moussa Traoré viel toen en de parlementaire democratie werd ingevoerd. Deze dag wordt intensief herdacht. Op internet verschijnen vele commentaren op wat deze omwenteling de Malinezen hebben gebracht.

De huidige president Ibrahim Boubacar Keita heeft het volk toegesproken en predikt een staat die één is en nooit uit elkaar zal vallen.
Gisteren kreeg ik uit Mali veel berichten die het tegendeel beweren. De goede ontvangst van de eerste minister Boubey Soumeylou Maiga aan Kidal door de lokale Toearegmachthebbers wordt niet overal als een overwinning gezien. In het noorden wordt duidelijk gemaakt dat het bewind in Bamako in feite de status quo heeft geaccepteerd. Onder status quo wordt een officieuze vorm van federalisme bedoeld.
De situatie verslechtert volgens vele onafhankelijke bronnen. Zo kreeg ik het bericht vanuit Mopti van de manager van het B&B waar ik altijd logeer dat de situatie aanzienlijk verslechtert. Mopti en Sevare zijn dankzij de grote buitenlandse militaire aanwezigheid redelijk veilig. Toeristen komen niet meer en dat heeft volgens mijn bron negatieve gevolgen op de lokale economie. Plattelandsscholen sluiten hun deuren omdat de jihadisten en daarbij de vele bandieten geen onderwijs dulden dat uit Europa komt. Zie de gelijkenis met Boko Haram. MINUSMA is aanwezig in de grotere steden maar kan niets doen en doet ook niets. Het platteland is onveilig door de vele bandieten en de jihadisten. De huidige eerste minister Soumeylou Boubey Maiga heeft een bezoek aan Kidal gebracht maar werd ontvangen met vlaggen van de Azawad. Hij had, in tegenstelling tot een van de vorige eerste ministers, toestemming van de lokale machthebbers van Kidal om te komen. Hij werd heel vriendelijk ontvangen maar moest accepteren dat Kidal in de Azawad ligt. Deze vorige eerste minister, Moussa Mara, had alleen aangekondigd te komen maar zijn vliegtuig kon – mocht – niet landen. Zijn toenmalige minister van defensie, Boubey Maiga, kwam niet mee en bleef in Gao omdat hij zich onwel voelde. Een bericht vanuit Mali meldde vandaag dat de huidige eerste minister op deze wijze een officieel bezoek van president Keita zo mogelijk maakt. Zou dit bezoek inderdaad gebracht worden dan is daarmee de status quo in Noord Mali bevestigd: Kidal ligt in Mali maar valt in feite onder MNLA-bestuur. In feite dus een officieuze vorm van federalisme.
Onlangs schreef ik een bevriend noordeling uit Mali het volgende: “Wie gaat een onafhankelijke geschiedenis van deze periode schrijven? Wij in het westen moeten altijd horen dat de staatsgreep in 2012 het begin van de moeilijkheden hebben ingeleid terwijl volgens mij de werkelijke redenen in het verre verleden ligt. Ik zit nog steeds op een onafhankelijke studie te wachten die zal aantonen hoe de huidige grenzen van Mali in Frankrijk ontworpen zijn. Is dit werkelijk een weeffout geweest?” Ik kreeg een heel duidelijk antwoord: “De staatsgreep van 2012 heeft alleen maar de val van dat Mali voltooid en tevens zijn leger vernietigd waardoor buitenlandse troepen hebben kunnen komen. Het bezoek van de huidige eerste minister aan Kidal zal de gemoederen kalmeren. Het bereidt dus ook het bezoek van de president voor. Er zal daarna een periode van schijnrust gaan optreden. Ook zal een dergelijk onafhankelijk historisch onderzoek er komen maar de resultaten zullen de basisproblemen niet oplossen. De huidige toestand zal de status quo worden. Over tien jaar zullen de Toearegs weer in opstand komen. Het banditisme zal blijven bestaan. Mali zal zoals de republiek Congo erg onveilig blijven. De rijke landen zullen veel geld aan vredesbewaking geven. Grote firma’s zullen hiervan profiteren. Het zou triest zijn dit een verdienmodel te noemen maar dat is het wel.

Kortom, Mali is nog nooit zo verdeeld geweest als nu maar met vee lapmiddelen is een kunstmatige éénheid geschapen. Dus toch een éénheid in verscheidenheid. IBK kan zich nu als kandidaat presenteren.
Zelfs een Ras Bath waarover ik vorige keer schreef wordt door anderen in Bamako – vooral Europese journalisten – als een soort begin van Malinese lente gezien. Een gerespecteerd journalist noemde hem de grootste schurk van Afrika. Weinig eenheid dus. Daarom verlangen veel Malinezen terug naar de tijd van Moussa Traoré.

Bookmark the permalink.

Comments are closed

  • Nu op Africa Web TV