Religieuze zaken

Meta Bindinga. Het is vakantie in Ivoorkust, eentje rondom Allerheiligen. De scholen zijn een week dicht, islamitische scholen incluis. Dat is één van de fijne dingen in dit land, de relaxte omgang met religie. Het geloof is overal aanwezig maar wordt zelden fanatiek bedreven en je treft het in alle denkbare combinaties aan.

Zo komt Mohammed, één van de chauffeurs bij de limonadefabriek, uit een groot gezin waar de mix van religies goed tot uitdrukking komt: Zijn vader is katholiek, zijn moeder islamitisch en de kinderen hebben zelf mogen kiezen welk geloof het beste bij hen past. Mohammed koos voor de islam en zijn oudere broer, waar hij erg tegenop kijkt, is katholiek. Een tijd geleden vierden we een verjaardag waarbij werd gegeten, gedronken, gedanst en Jezus om de haverklap werd aangeroepen. Veel muziek waar we op los gingen was lokale gospel en iedere zoveel minuten riep de DJ ‘Halleluja!’. Ook werd God uitvoerig bedankt voor het nog in leven zijn van het jarige kind. Toch was het een erg gezellig, vrolijk feest waar we met een heel warm gevoel op terug kijken.
Hoewel wij zelf de naam van de Heer niet vaak in de mond nemen, zijn we sinds we in Bouaflé wonen regelmatig in de kerk te vinden. Toen ik dit aan de keukentafel bij mijn ouders vertelde, viel mijn vader zowat van zijn stoel. Ik ben weliswaar katholiek, maar niet kerkelijk en ook niet erg gelovig. Denk ik.
Wat ons aanvankelijk naar het katholieke kerkje in het dorp dreef, was een mix van verveling en nieuwsgierigheid. Het meeste wat de pastoor predikte ging langs ons heen, want ons Frans is nog altijd mwah en toen zeker. Wat ons nog steeds met enige regelmaat naar de zondagsdienst trekt is de couleur locale. En die maakt meer los dan welke preek dan ook.
De overgave waarmee de kerkgangers geloven is aanstekelijk en ontroerend; de rituelen herkenbaar maar met een zeer eigen jus overgoten, de zang en muziek soms een beetje kneuterig maar altijd meeslepend. Toen onze kerk de deuren opende van een nieuw gebouw met heuse muren en houten banken en deze feestelijk werd ingewijd, kwamen katholieke kerkgemeenschappen uit de regio dit heuglijke feit meevieren en cadeaus brengen. Nooit eerder had ik gezien hoe balen rijst, pakken meel, flessen zonnebloemolie, levende kippen en geiten een kerk met flair in werden gedanst en eerbiedig bij het altaar neer gevleid. Best hypocriet van me dat ik zo graag naar de kerk ga hier, doof voor wat meneer pastoor ons vertelt. Ik troost me maar met de gedachte dat ik niet de enige ben die niet geheel zuiver op de graat is. De week na ons allereerste kerkbezoek troffen we, niet geheel toevallig, Amandine en Marianne aan in de meute toen de kerk leeg stroomde.
‘Hé dames, leuk jullie hier te treffen! Ik wist niet dat je katholiek was, Amandine’.
‘Nee klopt, ben ik ook niet. Ik ben hier om te kijken of jullie er zijn. Maakt God niks uit hoor, waar ik bid.’

Bookmark the permalink.

Comments are closed.

  • Nu op Africa Web TV