The Limits of Democracy and the Postcolonial Nation State

Aart van der Heide. Dit interessante boek gaat over de geschiedenis van de crisis in Mali. Het geeft een inzicht in de ontwikkelingen sinds de onafhankelijkheid van dit grootse land.

Het is geschreven door Robin Poulton en Faffaella Tonegutti. Robin Poulton heeft zelf jaren in Mali gewoond en gewerkt. Hij beheerde voor USAID een groot hulpprogramma voor noord Mali waarbij Amerikaanse organisaties gekoppeld werden aan Malinese organisaties werkzaam in noord Mali. Het boek geeft een goed overzicht van de recente politieke en militaire geschiedenis. Het behandelt ook heel duidelijk hoe de NAVO in Kadhafi heeft weggestuurd waardoor geheel noord Afrika in de moeilijkheden kwam. Het beschrijft ook hoe Frankrijks vreemdelingenlegioen na lange afwezigheid weer voet aan de grond kreeg in haar voormalige koloniën. In het boek komen vele Malinezen aan het woord zoals Aminata Traoré, voormalig minister van cultuur, die zich openlijk tegen de buitenlandse inmenging uitsprak en daarna geen visum meer voor Frankrijk en Canada kreeg. Deze vrouw kreeg als minister de Nederlandse prins Claus prijs. In dit boek komt ook duidelijk naar voren dat de Malinezen hun eigen problemen moeten oplossen. Hoewel de constateringen in het boek goed gedocumenteerd zijn zullen veel policy makers ook in ons land dit niet waarderen. Robin Poulton heeft ook een kijkje binnen MINUSMA kunnen nemen en gezien hoe deze multilaterale organisatie in feite vooral de belangen van Frankrijk en de USA behartigde en eigenlijk weinig respect heeft voor de soevereine regering. Op blz. 100 wordt duidelijk gesteld dat noord Mali belangstelling van westerse en Arabische donoren had vanwege haar rijke bodemschatten. In het boek krijgen veel Malinezen een stem door uitgebreide interviews. Tegenstanders van dit boek zullen zeggen dat hij vooral Malinezen en wel soortgenoten citeert. Dat maakt het boek ook interessant omdat hij zich als een Malinees manifesteert en niet als een westerse intellectueel die betaald wordt door westerse instituties.

Als je het boek hebt gelezen blijkt duidelijk dat de gehele MINUSMA operatie er niet is om de stabiliteit in het noorden te herstellen maar dat vooral Frankrijk met zijn bondgenoten een verdeel-en-heerspolitiek hebben uitgeoefend om controle over het gebied te krijgen. Als Nederlander oordeel je dan dat onze regering dit spelletje meegespeeld heeft. De geschiedenis zal het leren. Mijn mening is alom bekend.

Het boek is daarom vooral interessant voor onafhankelijke beleidsmakers die de situatie ook eens vanuit Malinese zienswijze willen bekijken. Ook voor Nederlandse Tweede Kamerleden die zich verder durven te verdiepen.
Chapeau Robin!

Bookmark the permalink.

Comments are closed

  • Nu op Africa Web TV