Visum

Mart Hovens. Ik zou vandaag naar Congo teruggekeerd zijn. Zou, want ik zit nog steeds in Nijmegen. Mijn visumaanvraag ligt al weken te wachten in Brussel, zonder dat er zicht is op uitgifte. De uitgifteduur was volgens de site 6 dagen. Er liggen zelfs officiële aanvragen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken sinds Kerst. Het omzetten van mijn vliegticket (bij de aanvraag hoort een geldig ticket te zitten) kost me veel geld.

Ik hoor dat de goedkeuring voor het visum tegenwoordig van de Immigratiedienst in Kinshasa moet komen en dat het daarom zo lang duurt. Dat maakt me wat ongerust. Ze hoeven maar mijn naam te googelen, Google translate in te schakelen, en ze komen anti-Kabila- uitspraken van mij tegen. En het zijn geen lieverdjes daar.

Enkele Belgen hebben wel binnen een dag een visum gekregen, hoor ik. Waarom is Nederland niet meer welkom? Is Kabila geïnspireerd geraakt door medemacho Trump? Onwelgevallige landen buitensluiten (maar wat heeft Nederland misdaan?). En wat kost dit buitensluiten het land niet? Geen adviseurs voor projecten en ondernemingen, geen NGO staf, geen zakenlui, geen familiebezoek uit het rijke westen, geen toeristen. Blijkbaar interesseert dat de president niet. Als hij maar zijn kracht kan tonen.

Nieuwe poging. Wat zeur ik toch over mijn visum. West-Afrikanen zouden met een visum voor zo’n 1000 € per vliegtuig naar Europa kunnen. Maar ze krijgen geen visum en moeten 5000 € betalen en een levensgevaarlijke reis door de Sahara en over de Middellandse Zee riskeren om uiteindelijk in Italië als illegaal gearresteerd te worden. Uit een reportage van Tegenlicht gisteravond blijkt dat ze tegenwoordig – met Europees geld – al in Agadez gearresteerd worden.

Ook voor een Congolees is het onmogelijk om een visum voor Nederland te krijgen. Zelfs als je de vrouw van een Nederlander bent, dan krijg je nog steeds moeilijk een visum. In die zin is het niet zo vreemd dat ze niet zo gemakkelijk een visum aan Nederlanders geven. “Als jullie zo nodig moeilijk willen doen, dan ….”

Het wordt me niet gemakkelijk gemaakt om niet cynisch te worden. Cynisme is de valkuil van ontwikkelingswerk en ik heb me er tot nu toe redelijk buiten kunnen houden. Maar ik stel me nu echt de vraag: wil Congo onze hulp wel? Als hun xenofobie voortkomt uit zelfbewustzijn of onafhankelijkheid, dan is zou dat prima zijn. Maar deze zelfverzekerdheid lijkt meer op hoogmoedswaan. De meeste Congolezen zijn straatarm, het land functioneert niet, en er zijn dagelijks moordpartijen tussen bevolkingsgroepen en tussen milities en militairen. Over dat laatste meer in een volgend artikel.

Bookmark the permalink.

Comments are closed

  • Nu op Africa Web TV